نقص توجه بیش فعالی

بیش فعالی‌ به زبان ساده!

اختلال نقص توجه _ بیش فعالی (ADHD) سه نوع است:

  1. فرد دچار نقص توجه است (توجه و تمرکز ندارد و حواسش پرت است).
  2. رفتارهای تکانشی و بیش فعالی دارد (رفتارهای عجیب و بی منطقی که ناپخته، نابالغانه و عجولانه است).
  3. هم بی توجه است و هم رفتارهای تکانشی و بیش فعالانه دارد.
 

برخی نشانه های وجود رفتارهای تکانشی:

  1. در کنترل حرکات دست و پا يا نشستن در يک جا، با مشکل روبرو است.
  2. در کلاس يا در ساير وضعيت هايی که از وی انتظار می رود تا به مدت طولانی در جای خود بنشيند، از جا بلند می شود.
  3. بيش از آنچه مقتضای موقعيت وی است، به اطراف حرکت می کند، خود را بالا می کشد يا از اجسام بالا می رود. اين نشانه در افراد بالغ و بزرگسالان ممکن است به يک احساس درونی بيقراری محدود شود.
  4. بازی کردن يا انجام فعاليتهای تفريحی به روش آرام و بی سر و صدا، اغلب برای وی مشکل است.
  5. اغلب به نظر می رسد که در حال “دويدن” يا چرخيدن است.
  6. بيش از اندازه صحبت می کند.
  7. برای منتظر ايستادن در صف مشکل دارد.
  8. در کار ديگران وقفه ايجاد می کند و مزاحم آنها می شود (ورود بدون اجازه به گفتگو يا بازی ديگران).
 

برخی نشانه های نقص توجه:

  1. متمرکز کردن فکر بر روی يک کار، برای وی مشکل است.
  2. اغلب در انجام تکاليف درسی مرتکب اشتباهات ناشی از بی دقتی می شود.
  3. به نظر می رسد که در هنگام صحبت مستقيم با وی، به گوينده توجه نمی کند.
  4. در زمينه انجام دستورالعمل ها با مشکل روبرو است و اغلب در انجام کارهای مختلف شکست می خورد.
  5. سازماندهی وظايف و فعاليتها برای وی مشکل است.
  6. تمايلی برای انجام وظايفی که نيازمند فعاليت ذهنی است، ندارد.
  7. رويدادهای اطراف، حواس وی را به آسانی پرت می کند.
  8. در زندگی روزمره خود فراموشکار است.
  9. اشيا را گم می کند.
 

 نکات قابل ملاحظه:

  • بیشتر مطالعات نشان می‌دهد اختلال بیش‌فعالی موروثی است. اما در سال‌های اخیر تحقیقات از ارتباط این اختلال با مواد سمی محیطی خبر می‌دهد.
  • در اختلال بیش‌فعالی- کم‌توجهی میانگین سنی برای تشخیص می‌تواند از ۲ تا ۳ سالگی باشد.
  • هرچه زودتر این نقص تشخیص داده شود زودتر می‌توان مداخلات کاردرمانی را برای مدیریت و مهار این اشکال آغاز کرد.
  • پسران سه برابر دختران در معرض این اختلال هستند و به طور معمول این اختلال در دختران دیرتر تشخیص داده می شود.
 

و مهمترین نکته اینکه تشخیص زود هنگام بیش فعالی می‌تواند یک تفاوت چشمگیر در روند بهبود و درمان ایجاد کند. به همین دلیل است که هرچه زودتر بتوان این اختلال را تشخیص داد،  با بهره گیری از مداخلات منظم و مداوم توانبخشی (کاردرمانی، بازی درمانی، موسیقی درمانی و گفتاردرمانی)، فرد بیش فعال می تواند زندگی راحت تری را تجربه کند.

ما را به دیگران معرفی کنید!