فعالیتهای روزانه کودکانی که "نقص توجه" دارند.

والدین متوجه بی توجهی کودک می شوند

والدین قطعا متوجه “بی توجهی” در فرزندانشان می شوند. این بی توجهی حتی قبل از شروع دوران یادگیری و تحصیل هم قابل تشخیص است.
اما با برچسب هایی نظیر بازیگوشی، حواس پرتی، شیطنت، لجبازی و یا مقاومت در انجام فعالیتهای روزانه از این اشکال فرزندشان عبور می کنند و برطرف شدن آن را به زمان می سپارند.
غافل از این که وقتی کودک دچار اختلال نقص توجه باشد حتما می بایست از مداخلات کاردرمانی استفاده کند. تا بتواند از “توجه” لازم و در سطح قابل قبول برای انجام فعالیتهای روزمره اش برخوردار شود.
افزایش سن تنها نشانه ها را تشدید و درمان را سخت تر می کند. چنانچه درمان دیرهنگام غالبا می بایست به صورت ترکیبی از درمان توانبخشی و دارودرمانی باشد. در حالیکه در سنین پایین تر و در بسیاری از موارد کودکان می توانند تنها با بهره گیری از مداخلات کاردرمانی، از مهارتهای توجهی در سطح قابل قبولی برخوردار شوند. 

نشانه های بی توجهی در روزمره کودکان

بنابراین نشانه های زیر را جدی تلقی کنید و با تکرار این نشانه ها حتما برای ارزیابی جامع کودک در مراکز کاردرمانی و رسیدگی به اشکال، اقدام نمایید. 
معمولا در فعالیتهای روزمره کودکی که دچار اختلال نقص توجه است، موارد زیر را مشاهده می کنید: 

  • کودک دارای نقص توجه معمولا کودکی است که در موقعیت هایی که نیازمند حفظ توجه و سازماندهی است، عملکرد خوبی ندارد.
  • آنها نوعاً کودکان جالبی هستند که به طور صریح نافرمان نیستند ولی در یافتن انگیزه مشکل دارند و به چیزهایی که توجه می کنند برایشان جذابیت زیادی ندارد.
  • این کودکان در فعالیت های روزمره فراموشکار هستند و به نظر می رسد که هرگز از پیش قوانین را نشنیده اند.
  • آنها از روی بی دقتی به جای عمل تفریق، عمل جمع و به جای عمل ضرب عمل تفریق را انجام می دهند.
  • علاقه بیشتری به صداهای بیرون دارند تا گوش کردن به معلم.
  • در حالی که برای انجام بازی های کامپیوتری برای ساعت ها مشکلی ندارند.
  • انجام چند مسئله حساب مسبب گریه و قشقرق در آنها می شود.
  • آنها کیف، تکالیف خانه، ژاکت و ظرف غذای خود را گم می کنند.
  • به ندرت کارها و تکالیف خانه بدون تلاش زیاد والدین به پایان می رسد.
  • میز، کیف و تخت خوابشان به حدی درهم برهم است که شما می ترسید به آن نزدیک شوید.
  • تا زمانی که کسی از آنها نخواهد کاری انجام دهند، آنها عالی هستند.


نکته پایانی:

✅ به جای سرزنش و تنبیه، کودکتان را به کاردرمانگران بسپارید. این اختلال تا حدود زیادی بهبود خواهد یافت.

ما را به دیگران معرفی کنید!