چرا کودکم خجالتی است؟

چرا کمرویی در کودکان خوب نیست؟

کمرویی مداوم و شدید می تواند کیفیت زندگی کودک را از جهات مختلف تحت تاثیر قرار دهد :

  • کاهش فرصت های توسعه یا تمرین مهارت های اجتماعی.
  • دوستان کمتر.
  • کاهش مشارکت در فعالیتهای سرگرم کننده و مفید که مستلزم تعامل با دیگران است مانند؛ ورزش، رقص یا موسیقی.
  • افزایش احساس تنهایی، بی اهمیت دانستن خود و کاهش عزت نفس و اعتماد به نفس.
  • استفاده نکردن از ظرفیتهایی که دارد به دلیل ترس از قضاوت شدن.
  • سطح اضطراب بالا.
  • عوارض جسمانی مانند سرخ شدن، لکنت زبان، لرزش صدا و حتی لرزش دستها و … .
  • و البته مهمترین مساله اینکه تبدیل شدن به یک بزرگسال خجالتی با کلی گرفتاری که می دانید.

چرا کودک خجالتی می شود؟

در برخی تحقیقات و مطالعاتی که در این زمینه انجام شده است؛ تفاوت های بیولوژیکی را در مغز افراد خجالتی نشان می دهد. اما مهمترین علت تمایل به کمرویی محیط تعاملی کودک است و  اعتقاد بر این است که اکثر کودکان خجالتی به دلیل شیوه تعامل والدین با آنها، دچار کمرویی می شوند.
از مسائل بیولوژیکی و وراثت و سایر علت هایی که منجر به کمرویی کودک می شود صرف نظر می کنیم چون به طور کلی خیلی هم اهمیت ندارند.
تنها علت مهم و قابل توجه شیوه تعامل والدین با محیط و با کودکشان است که می تواند موجب کمرویی کودک و بروز آثار و تبعات بعد از آن شود. نکات را بخوانید و سعی کنید شیوه خود را چنانچه اشکالاتی دارد، اصلاح کنید. 

والدین با سه شیوه اشتباه فرزندپروری کودک را خجالتی می کنند:

  1. وقتی والدین خودشان هم روابط اجتماعی محدودی دارند و خیلی جوش نمی خورند:
    کودکان در خانواده هایی که روابط اجتماعی محدودی دارند، تبعاً از حضور در جمع گریزانند. چون مهارتهای اجتماعی لازم را کسب نکرده اند و از این جهت گوشه گیری و انزوا برایشان خوشایند تر است.
    چه بسا افزایش سطح این مهارتها به صورت گام به گام و سنجیده، تمایل کودک را برای حضور در جمع و ابراز وجود، رفته رفته افزایش می دهد. 
  2. والدینی که مانند یک محافظ سفت و سخت هستند:
    حمایت بیش از حد والدین از دیگر اشتباهاتی است که منجر به خجالتی شدن کودکان می شود.  مراقبت های ویژه از کودک در اجتماع همسالان و بازی های گروهی و بعضا مداخله به جهت نگرانی از آسیب و یا جلوگیری از چالشهای کودکانه، همه و همه کودک را به عقب می راند و از تعامل دور می کند. 
    چون رفته رفته اعتماد به نفسش کم می شود و فکر می کند ضعفی دارد و یا کمبودی که همیشه به شدت تحت نظر و مراقبت است. 
  3. والدین اقتدارگرا و سخت گیر:
    سختگیری و بکن نکن های بیش از حد در جمع های خانوادگی و دوستانه کودک را گوشه گیر و خجالتی می کند.
    هرچند به خیال والدین حمایت و مراقبت از آسیب های احتمالی آتی است اما به شدت بر کاهش اعتماد به نفس و ایجاد حس کمبود و در نتیجه منزوی و خجالتی شدن کودک تاثیر می گذارد. 

چه کنیم؟

بنابراین چنانچه ناآگاهانه کودکمان را خجالتی کرده ایم، موظفیم که با آموزش و فراگیری مهارتهای لازم و در صورت لزوم بهره گیری از خدمات کاردرمانی و بازی درمانی، این حس ناخوشایند و مخرب را رفته رفته از وجود کودک پاک کنیم.
ضمن اینکه می توانید از مشاوره فرزندپروری کوشا استفاده کنید و روش های خود را تصحیح کنید و تعاملی بسیار مثبت و سازنده با فرزندتان داشته باشید. با ما تماس بگیرید. 

ما را به دیگران معرفی کنید!