چرا کودکم خجالتی است؟

کودکان در خانواده هایی که روابط اجتماعی محدودی دارند، تبعا از حضور در جمع گریزانند. چون مهارتهای اجتماعی لازم را کسب نکرده اند و از این جهت گوشه گیری و انزوا برایشان خوشایند تر است. چه بسا افزایش سطح این مهارتها به صورت گام به گام و سنجیده، تمایل کودک را برای حضور در جمع و ابراز وجود، رفته رفته افزایش می دهد. علاوه بر انزوای خانوادگی که در بالا مورد اشاره قرار گرفت، حمایت بیش از حد والدین از دیگر اشتباهاتی است که منجر به خجالتی شدن کودکان می شود. این حمایت به دو شکل خود را نشان می دهد یکی مراقبت های ویژه از کودک در اجتماع همسالان و بازی های گروهی و بعضا مداخله به جهت نگرانی از آسیب و یا جلوگیری از چالشهای کودکانه و دوم حمایتی که در قالب سختگیری و بکن نکن های بیش از حد در جمع های خانوادگی و دوستانه بروز می کند که هرچند به خیال والدین حمایت و مراقبت از آسیب های احتمالی آتی است اما به شدت بر کاهش اعتماد به نفس و ایجاد حس کمبود و در نتیجه منزوی و خجالتی شدن کودک تاثیر می گذارد. بنابراین چنانچه ناآگاهانه کودکمان را خجالتی کرده ایم، موظفیم که با آموزش و فراگیری مهارتهای لازم و در صورت لزوم بهره گیری از خدمات کاردرمانی و بازی درمانی، این حس ناخوشایند و مخرب را رفته رفته از وجود کودک پاک کنیم.

نظرات (0)

image
نظر شما درباره این مطلب
image
(E-mail)
Left Col