ارتباط با کودک، تماس چشمی، گوش دادن

مکالمه روزانه با کودکان ضرورتی برای والدین!

کودکان با واژه‌ها و کلام والدین‌شان به دنیا وصل می‌شوند. آنها این واژه‌ها را در ذهن‌شان ثبت کرده و برای بیان احساسات و عقاید‌شان و هرآنچه می‌خواهند به کار می‌برند.به هر شکلی با آنها حرف بزنیم با ما حرف خواهند زد. این رابطه از یک جایی باید دو طرفه شود. اگر آنها را نشنوید شما را نمی‌شنوند. مراحل زیر به شما کمک خواهند کرد تا از نظر کمی و کیفی به یک ارتباط مناسب با کودکتان دست یابید.

  • به‌طور مرتب باکودکان گفت‌وگو کنید.
هرروز وقتی را به این کار اختصاص دهید. حتی اگر این وقت فقط 5 دقیقه هنگام خوابیدن کودک باشد. مدت زمان صحبت‌کردن می‌تواند متغیر باشد اما جای آن باید در برنامه روزانه شما باشد.

  • برای صحبت کردن قرار بگذارید.
وقتی کودک با شما می‌خواهد صحبت کند یا به‌طور غیرشفاهی اشاره می‌کند که چیزی او را آزار می‌دهد، در اسرع وقت به‌طور خصوصی با او خلوت کرده یا برای صحبت کردن با او قرار بگذارید. به‌خصوص اگر مجبورید وقت گفت‌وگو را به تأخیر بیندازید وقت خاصی را مشخص کنید: «الان وقت مناسبی نیست، ولی امشب درست بعد از جمع کردن ظرف‌های شام می‌توانیم توی اتاقت صحبت کنیم». بعد از تعیین قرار بد قولی نکنید.

  • تمام توجه‌تان را به او جلب کنید.
به بقیه افراد خانواده بگویید که مزاحم نشوند. به یک جای خلوت و ساکت بروید و طوری عمل کنید که انگار تا ابد می‌خواهید گوش کنید. همانقدر که برای دوستان خود که برای مشورت نزد شما آمده‌اند وقت می‌گذارید، برای کودکان خود نیز وقت بگذارید.
 
  • سر صحبت را باز کنید.
گاهی شروع صحبت برای کودکان مشکل است. پس سر صحبت را با جملاتی نظیر «خب چی شد» یا «بگو‌ از چه ناراحتی» باز کنید. ولی هر چه این جملات اختصاصی‌تر باشند مؤثرترند. برای مثال ممکن است بگویید: «وقتی امروز از مدرسه اومدی خانه، خیلی ناراحت به‌نظر اومدی. می‌خوای راجع به اون با من حرف بزنی». اگر کودک نشان داد چیزی در مدرسه اتفاق افتاده اما او حالا نمی‌خواهد راجع به آن صحبت کند به او القا کنید که آزاد است و می‌تواند در فرصت دیگری این کار را انجام دهد.
 
  • به کودک اجازه صحبت کردن بدهید.
وقتی صحبت را آغاز کردید از مهارت‌های خود استفاده کنید تا مکالمه را زنده نگه دارید. افراد بالغ معمولا تمایل دارند راه‌حل‌هایی پیشنهاد دهند و حتی برای کودکان نطق کنند. در برابر این وسوسه‌ها مقاومت کنید. از پرسش‌ها برای افزایش اعتماد کودک و به حرف کشیدن او استفاده کنید؛ «بعدش چی شد؟»، «اون چی گفت؟»و... . از جملاتی استفاده کنید که همدردی شما را می‌رساند: «شرط می‌بندم که خیلی ناراحتت کرد»، «اگر کسی با من این کاررو کرده بود، خیلی عصبانی می‌شدم» یا حتی کلمات کوتاهی نظیر «چه‌بد!» یا «عجب!» می‌توان مکالمه را ادامه داد. سعی کنید حرف‌های کودک را به‌خودش برگردانید تا شما را با بخش بیشتری از احساساتش شریک کند. این روش را چندین سال پیش «دکتر کارل راجرز» برای روان‌شناسانی که با افراد بالغ کار می‌کردند طراحی کرده است. بعدها این روش برای کودکان نیز مورد استفاده قرارگرفت.

 

  • در صورتیکه فکر می کنید برای رفع اشکالات فرزندتان نیاز به کمک متخصصین دارید و اگر تمایل دارید فرزندتان در کاردرمانی کوشا ارزیابی و مشکلاتش حل و فصل شود، با ما تماس بگیرید.
  • اگر میخواهید نسبت به چگونگی رشد مهارتهای اصلی فرزندتان به تناسب سنش، آگاه شوید می توانید از ارزیابی جامع کاردرمانی کوشا استفاده نمایید. 
  • همچنین شما می توانید سوالات خود را در خصوص عملکرهای اجرایی و رفتاری فرزندتان در مشاوره آنلاین کوشا مطرح کنید، کاردرمانگران کوشا به شما پاسخ خواهند داد. 
  • ما را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید.
  • بازیها و نکات کاربردی بسیاری، ویژه والدین و مربیان و آموزگاران در کانال تلگرام کوشا منتشر شده است .
  • نظرات (0)

    image
    نظر شما درباره این مطلب
    image
    (E-mail)
    Left Col